Afgelopen week is een onderzoek verschenen over de effectiviteit van de POH-ggz. De POH-ggz is een onmisbaar onderdeel binnen de huisartsenzorg. De POH-ggz ondersteunt de huisarts met kennis en ervaring en verlicht zo de druk op de huisarts.

In de berichtgeving over het onderzoek wordt de waarde van POH-ggz in twijfel getrokken. Voor ons is niet de vraag óf de POH-ggz waarde heeft, maar voor welke problematiek en onder welke voorwaarden zij het meeste bijdraagt aan toegankelijke, passende mentale zorg. 

De rol van de POH-ggz is om vanuit de eerste lijn, generalistisch en herstelgericht te ondersteunen, met oog voor de context van de patiënt met lichte mentale klachten. Voor het blijven ondersteunen van complexe hulpvragen is de huisartsenzorg niet bedoeld.

Door de lange wachttijden in de ggz kunnen veel patiënten echter ook niet in de ggz terecht. De huisartsenpraktijk blijft daarom, vaak via de POH-ggz, noodgedwongen ondersteuning bieden aan patiënten met complexe problematiek. Dit is geen behandeling, maar vooral een vinger aan de pols, terwijl patiënten zelf in de ‘wachtstand’ staan. Dit is onwenselijk, want uit onderzoek weten we dat een deel van de patiënten tijdens het wachten achteruitgaat. Als partijen vinden we dan ook dat overbruggingszorg niet nodig zou moeten zijn, en dat patiënten direct passende zorg moeten kunnen krijgen.